به خانه ی صحرا خوش آمدید. 

 اسمم را دوست دارم؛ شبیه خودم است. صحرانوشته هایم تمرین خودداری و سکوت است که هرجایی حرفم را نزنم و هرکسی در جریان امور زندگیم نباشد. اینجا خوب است. می توانم بدون نگرانی از قضاوت آدمهایی که مرا می شناسند، بنویسم.